Welkom op het Hoogend.

Bij een familielid van den vermaarden hardrijder Atze Geerts kreeg ik toevallig kennis van een lijst, die U mogelijk van genoegzaam belang zult achten om opgenomen te worden in uw veelgelezen blad. Zoo schrijft ons de veehouder J. S, te Wolsum. Wij danken hem zeer voor de attentie en de toezending. Nu er geen ijs is om te kunnen rijden, heeft men tenminste gereede aanleiding er eens over te spreken. En niet alleen over het ijsvermaak en de hardrijders, maar ook over vele familiën wier namen op de lijst staan vermeld. De meesten hadden toen nog geen „vannen". Het aannemen van geslachtsnamen werd het eerst verplichtend gesteld bij decreet van 18 Augustus 1811. Niet allen gaven aan dien oproep gehoor en den 17 Mei 1813 werd het dus herhaald, doch nogmaals bleven velen achterwege. Dat kwam omdat men niet algemeen overtuigd was van den inderdaad nuttigen en hoogst noodigen maatregel, en mede van de troebele tijden of plotselingen ommekeer van zaken, zoodat' het „je maintiendrai" te wenschen overliet. Velen deden het nog met een „bijnaam", die voldoende werd geacht en eerst bij besluit van 8 Nov. 1825 trad de regeering dwingend op.Toen werd afgekondigd „dat de nalatigen die een bij naam zijn blijven voeren binnen zes maanden „na dato moesten ingeschreven „zijn bij den Burgerlijken Stand" met strafbedreiging voor de nalatigen. Dat hielp.Vele bijnamen werden nu als geslachts­namen ingeschreven en vele vóórnamen waren reeds tot vannen gemaakt als Jansma van Jan en Atsma van Atze. Op de gedrukte lijst komt voor de naam Atze Geerts, de bekende hardrijder, en op de keerzijde vinden we geschreven: Atze Geerts Atsma. Dat is de „van" al geweest of later geworden, Cornelis Ynzes Reen van Kubaard komt ook voor met en zonder Reen. Velen bekend is zeker nog het geval, dat een boer op het stadhuis te Sneek kwam om een „van" aan te geven en vroeg: wat is dat voor een ding ? Wel een familienaam zei de Maire net als ik heb. Ik heet Olievier. Noem mij dan ook Olievier,antwoordde de boer. Neen, zeide de Maire, dat mag niet, dien naam heb ik al. Nou, dan maar Olievijf, liet de boer er gevat op volgen en deze wensch werd vervuld. Op de Bijnamen komen we aan 't slot mogelijk nog eens terug. Na dit voorwoordje laten we hier de lijst volgen, die een formaat heeft bijna zoo groot als eene zijde van dit Blad en gedrukt is te Sneek bij C. van Gorcum en R. Bransma.

Helaas heb ik de namenlijst niet kunnen achterhalen





pagina 28.